خاطرات کودکی محمدمهدی فیضی

  محمد مهدی جونم   این روزها ... گاهی صد بار دست های کوچولوتو می گیرم و نگاه می کنم . به  ناخن هات ، بند های انگشتات و به پوستت نگاه میکنم و می بوسمشون  ...     انگار خدا را در مشت های تو پیدا کرده ام . به چشم هایت بوسه می زنم  . به لبانت چشم میدوزم   و به  مروارید های سفیدی که  مهمان دهانت هستند .     با تو بازی می کنم و در آغوش می فشارمت  .     « آرام درگوشت میگویم  می دانی چرا خدا تو رو به من داد ؟     برای این که روزی هزار بار ازاو تشکر کنم  ...» &n...